RADA NIE RADA

Nieśmiałość poważnie utrudnia relacje z innymi ludźmi. Każdy od czasu do czasu do czasu czuje się, mniej lub bardziej, skrępowany w sytuacji nowej, w towarzystwie nowo poznanych ludzi, odczuwa tremę przed ważnym wystąpieniem. Osoba z natury nieśmiała będzie jednak traktować sytuacje i ludzi jako nowe, niezbadane i zagrażające, znacznie dłużej i znacznie więcej czasu zajmie jej, by poczuć się w nich i z nimi bezpiecznie. O ile w ogóle to się stanie.

Nieśmiałość jest wiązana zwykle z poczucie niskiej wartości i brakiem akceptacji siebie. Pewnie tak jest, ale mnie w pacjentach zgłaszających ten problem uderza inna cecha wspólna. Wszyscy oni, w sposób nadmierny i ponadprzeciętny, kierują snop światła uwagi na własną osobę. Kiedy ich zapytać o ludzi, którzy ich onieśmielają, niewiele mogą o nich powiedzieć. Nie są dla nich, paradoksalnie, istotni na tyle, żeby się im uważnie przyjrzeć i starać poznać. Trudno ocenić, na ile jest to przyczyna, a na ile skutek nieśmiałości, ale co by nie było pierwsze, to i tak w końcu powstaje błędne koło, które w jakimś miejscu trzeba przerwać.

Jeśli trapi cię nieśmiałość pronuję rozpocząć walkę z nią od skierowania strumienia uwagi na otoczenie, przyjrzeć się mu życzliwie i z zainteresowaniem, zamiast skupiać się na własnych, faktycznych lub wyolbrzymionych, niedoskonałościach. Jeśli nie wiesz, jak się zachować i co powiedzieć, zamiast pozwolić się sparaliżować strachowi przed gafą, zwyczajnie powiedz z uśmiechem o swoich obawach, a ludzie na pewno przyjdą ci z pomocą. Z czasem przekonasz się, że "nie taki diabeł straszny"ani idealny, inni też mają swoje kompleksy i lęki, poczujesz się dobrze wśród ludzi, co na pewno korzystnie wpłynie na twoją samoocenę i w konsekwencji już nie będziesz musiał walczyć z nieśmiałością.