RADA NIE RADA

Usłyszałam wczoraj informację, że w zeszłym roku 6500 osób popełniło samobójstwo. W większości przypadków nikt nie zobaczył na czas symptomów, nie dał wsparcia, nie pomógł, choć najczęściej targnięcie się na życie poprzedza okres depresji.

Depresję wcale nie tak łatwo zobaczyć. Kojarzy nam się zazwyczaj z osobą zapłakaną, zrozpaczoną, apatyczną. Nie zawsze tak musi być. Najczęściej tak nie jest. Psychiatrzy do diagnozy tej jednostki mają całe kwestionariusze, mające na celu wyłapanie symptomów i ich natężenia.

Co więc możesz zrobić, żeby nie znaleźć się wśród tych, którzy znali, a nie pomogli? Nic wielkiego. Odrobina empatii, czasu i uwagi, to wystarczy. Tylko tyle i aż tyle. Gdy ktoś ci mówi: nie chce mi się żyć, nie lekceważ tego. Wiem, często mówi się tak na wyrost, w chwili zniechęcenia, ale nie zawsze jest to tylko czcze gadanie. Warto zapytać, posłuchać, wczuć się, próbować zrozumieć. To nigdy nie jest czas stracony, bo przecież brak uwagi i czasu  ze strony innych powoduje, że ostatecznie ma się dość. Wszystkiego. Po co żyć w pełnym problemów, obojętnym świecie?

Jest wiele definicji depresji. Mnie najbardziej przekonuje ta, która jest jednocześnie tytułem książki Michaela Yapko: "Kiedy życie boli". Może nie jesteś specjalistą od depresji, ale, przy odrobinie dobrych chęci, łatwo zauważysz kogo życie boli, nawet jeśli nie lamentuje i nie posypuje głowy popiołem. Ta skrywana postać depresji, nazywana czasem śmiejącą się melancholią, jest najbardziej niebezpieczna, bo znaczy, że przestało się już walczyć. Wtedy wystarczy jeden, wydawałoby się drobny incydent lub przeszkoda, żeby przelała się czara goryczy i dochodzi się do momentu, kiedy już dość: bólu, cierpień, problemów i samotności. Samobójcy tak naprawdę nie chcą umierać, oni uciekają od cierpienia, któremu możesz ulżyć samą swoją obecnością i nieobojętnością.

Możesz mnie zapytać, czy przypadkiem nie będziesz trwonił czasu na darmo, bo być może w twoim otoczeniu nikt nie jest depresyjny, a jedynie czasem tylko smutny i zatroskany. Czas poświęcony innym nigdy nie jest zmarnowany. Ty także czerpiesz z niego korzyści. Dzięki niemu zagrożenie, że kiedyś będziesz miał dość, jest znacznie mniejsze.