RADA NIE RADA

Jakie masz prawa, gdybyś stał się ofiarą? Praktycznie żadnych. Teoretycznie masz prawo dochodzenia sprawiedliwości i ubieganie się o ukaranie winnych, ale to raczej ciężar, niż przywilej. Jak ktoś poraniony, fizycznie lub psychicznie, może być równym w siłę przeciwnikiem dla oprawcy? Skąd ma ją brać na udowadnianie komuś winy? Dla ofiary jest rzeczą oczywistą, że np. został skatowany lub zgwałcony przez swego oprawcę. Dla sądu już to takie oczywiste nie jest: a może ofiara spadła ze schodów? a może zgodziła się na sex, a teraz wrabia tego biednego, niewinnego chłopca? Bo oprawcy zawsze robią dobre wrażenie. Im się nie stała żadna krzywda. W przeciwieństwie do ofiar, które jakoś nie stać na wiarygodne opanowanie i rzeczową argumentację. Bo taka już uroda ofiary: jest niestabilna emocjonalnie, rozżalona, bezsilna i przestraszona, więc bywa że i agresywna. Sama, będąc jedynie świadkiem zeznań, miałam ochotę palnąć w gębę smakosza, któremu nie odpowiada zbyt słona zupa. Za jego arogancki uśmieszek, drwinę z prawdy i faktów. No i z ofiary. Sądy nie czują się obrażone ewidentnym łgarstwem. Taka jest gra: winny ma prawo się bronić, więc niech walczy, może mu się uda.

Tylko, że dla ofiary to nie jest gra. Walczy nie tylko o sprawiedliwość, ale także, a może przede wszystkim, o odzyskanie utraconego poczucia bezpieczeństwa. Delikatnie rzecz ujmując - z niewielką skutecznością. Rany po urazach fizycznych z czasem, przynajmniej w jakimś stopniu, się zagoją, po psychicznych - rzadko. Rzadko bowiem informuje się ofiarę o odroczonych w czasie skutkach traumy. Kto w końcu słyszał o ZSP*? Kto proponuje i finansuje pokrzywdzonym terapię? Takiej kary nie ma. Nawet w zawiasach.

Przeglądając strony policji, ujawniające skandaliczne i niefrasobliwe zwolnienia sadystów i bandziorów, widzę podszewkę: to wewnętrzna walka między tymi co łapią, a tymi, co wypuszczają. Kolejna gra. I tu nie ma miejsca dla ofiar.

Jaka jest na to rada? Uważać, żeby nie stać się ofiarą. Nie jestem rada, że tylko taka rada, ale nie ja wymyśliłam ten świat. Ja go tylko opisuję.

*Zespół Stresu Pourazowego