RADA NIE RADA

Na jednym z blogów autorka napisała, że sprawą oczywistą jest, że trzeba być dobrym. Trudno się nie zgodzić z taką opinią, choć pojawiają się natychmiast pewne pytania, a czasem nawet odpowiedzi na nie :)

No bo po pierwsze: co to znaczy być dobrym? i po drugie: kto na tej dobroci korzysta najbardziej?

Po drugie jest łatwe: na dobroci najbardziej korzystają ludzie, którzy nie troszczą się o innych, nie grzeszą empatią, nie dbają o nikogo poza sobą, czyli dobrzy nie są; biorą nie dając nic w zamian, czyli mają maksymalny zysk bez kosztów własnych.

Po pierwsze zazwyczaj jest już bardziej skomplikowane. Generalnie, za osobę dobrą uznaje się taką, która spełnia twoje oczekiwania, ale oczekiwania bywają różne, zatem i pojęcie dobroci też.

I jest jeszcze po trzecie: to, jak ocenia się człowieka, zależy w znacznej mierze od jego płci. Co myślisz, gdy mówisz "dobra kobieta"? Jeśli jesteś mężczyzną, to na pewno wyobrażasz sobie osobę spolegliwą, delikatną, nieco bezradną (no, byle nie w obszarze tzw. prozy życia, bo to już trąci lenistwem), wymagającą twojego wsparcia i porady, opiekuńczą, cierpliwą, w żadnym razie nie przemądrzałą (czytaj: nie zgadzającą się z twoim zdaniem), no i co najważniejsze lojalną do bólu (śmiejącą się najgłośniej nawet, gdy opowiadasz po raz 10-ty ten sam dowcip) i wspierającą cię także wtedy, gdy robisz kosmiczne głupstwa. O kobiecie rywalizującej, pewnej siebie, silnej, zaradnej lub broń Boże lepszej, Linda mówi: "to zła kobieta była".